Kleur, katoen en een plan

Ik speel al dagenlang met die eerste gekleurde schering, ik ben er dan ook wel op uit gekeken inmiddels. Maar het was leuk, en leerzaam. Ik bond de pedalen anders vast en oefende verschillende patronen.

eerste gekleurde schering

Intussen probeerde ik wat te leren over het gebruik van kleuren in weven, ik vond alleen wat kleine stukjes informatie hier en daar. Kleurgebruik in het weven schijnt iets heel anders te zijn dan in breien of haken omdat de kleuren vaker mengen in plaats van gewoon naast elkaar liggen.  Uiteindelijk besloot ik toch maar gewoon kleuren te kiezen die ik zelf mooi vind, trial and error will do the job.

Binnen een paar dagen kan ik dus Ne 8/2 bio-weefkatoen van Venne in mijn kast zetten  in de kleuren dottergeel, weidegroen, cypresse-blauw/groen, reebruin, bosbespaars en koningsblauw. Linnenwit en ecru kreeg ik al van een lieve vriendin.

Venne katoen Ne8/2

En het volgende project? Een sjaal van 40 x 200 cm voor een vriendin die de materiaalkosten zo vergoed dat ik er wat garen aan overhoud. Ik denk dat ik een geel/witte ketting span voor twee stuks, maar de tweede krijgt dan een andere, eigen inslag. Wie weet vind ik daar ook nog een gegadigde voor? Ik vind het in elk geval wel spannend om iets voor een ander te maken!

Terwijl ik nog even wacht op mijn bestelling ga ik maar eens besluiten welke patronen ik zal gebruiken en hoe ik een schering van 232 keer 6.15 meter opzet zonder fatsoenlijk (maar duur) scheerraam. Mijn huidige DIY-raampje gaat dat niet redden helaas..

En ohja, hoe leuk is het dat ik anderen aansteek :)

Beginnetje zoeken (en niet kwijtraken!)

Inmiddels heb ik het grootste nadeel van leren weven gevonden. Dacht ik vantevoren dat het de kosten zouden zijn, wat ook wel een punt van aandacht is trouwens, het blijkt vooral de veelzijdigheid. Ik heb er nooit zo over nagedacht voor ik ineens besloot te gaan weven, maar het is dus echt meer dan een paar draadjes door elkaar rijgen tot je een lapje krijgt.
En hoewel dat het heel interessant maakt, is het ook wat ontzagwekkend en soms verwarrend als je het jezelf aan probeert te leren. Er zijn zoveel verschillende materialen, patronen, kleuren, berekeningen, garens, bindingen etc. Er is zoveel te weven weten!modulaire cursus weefnetwerk

Mijn plan was, en is, om gewoon te gaan weven. Eerst maar eens de basics onder de knie, rechte zelfkanten maken me nu al heel blij. Maar tegelijkertijd ga je toch dingen proberen hè, en dat is ook gewoon prima, maar dan krijg je dus een beetje keuzestress merk ik.

Ga ik kleuren uitproberen? Patronen? Materialen? En oeh schilderen op de schering, hoe cool is dat! (Heel cool maar laat ik eerst maar ‘gewoon’ leren weven zeker..).

Al zoekende naar een soort overzicht kwam ik de modulaire cursus van het weefnetwerk tegen. Feitelijk een lijst van cursussen en zelfstudie die je zelfstandig moet volgen en/of uitwerken waarna je een proeve van bekwaamheid af kan leggen. De verplichte workshops volgen valt niet mee geloof ik, voor zover ik kan zien zijn de meeste ervan of meerdaags, te ver weg en verdacht vaak op weekdagen (ik vermoed dat het gros geen jonge kinderen of baan meer heeft). Individuele afspraken zullen wel heel snel heel duur worden lijkt me. Jammer, want het lijkt me best leuk om dat als hobby af te werken en zo een ervaren weefster te worden die weet wat ze doet!

Ik ga daar nog wat over peinzen dus. Het is niet dat ik verder niks te leren heb natuurlijk, ik doe intussen ook nog de pabo, je zou het bijna vergeten. Vooralsnog gebruik ik de index maar een beetje als leidraad voor mijzelf. En probeer ik rechte kanten te weven, een beetje te spelen met kleur en ga ik binnenkort met dunner katoen aan de gang in plaats van de wol, het acryl en het haakgaren dat ik tot nu toe gebruik. En ohja, ik speel met patroontjes en verschillende tie-up’s van de pedalen.

Zie je, daar ga ik alweer..

Regenboog-colsjaal, besteld door Oudste

Toen de sjaal van Jongste af was, wilde Oudste er natuurlijk ook een. Maar dit moest een colsjaal worden, in ‘regenboogkleuren’. Daarmee bleek ze vooral te bedoelen dat er veel verschillende kleurtjes in moesten zitten. We kwamen een goedkoop acrylletje tegen bij Zeeman waar ze verliefd op werd dus die werd het. Uiteraard moest er eerst een nieuwe schering worden opgezet, ik ging voor ijsblauw haakgaren.

weven_colsjaal_N8_1

Dit weefsel werd mijn eerste 2/2 (basic) twill, geweven op 4 schachten.

weven_colsjaal_N8_2

De kleuren pakten leuk uit, het zijn een soort gekleurde wolkjes. Dit acryl was dikker dan de eerder gebruikte wol en vriendelijker voor de zelfkanten van een beginner, fijn!

weven_colsjaal_N8_3

Het lastigste was nog om er een col van te maken want ik hou dus niet van naaien (zit ik straks met al mijn handgeweven textiel ;) Maar het lukte, alles kwam goed. Ze was zo blij! En vond het jammer dat het maandag heel erg warm was, echt geen sjaal nodig haha maar ze liep er toch heel blij mee rond. ’s Middags nam ze een vriendinnetje mee naar huis want die wilde het weefgetouw graag zien. Leuk, die trots!

weven_colsjaal_N8_4

En onderstaande is wat er in een boek uit 1971  staat (Weefboek – Paulli Andersen), ik weet niet hoor, ik weet niet…

weven_colsjaal_N8_5

Op dit moment ben ik bezig aan mijn eerste meerkleurige schering, ik weef er nu nog proefpatronen in proefkleuren op.

 

 

Mijn eerste weefsel

Dus ik kocht ineens een weefgetouw, ik heb zo mijn buien. Dankzij You Tube, Google, tijd en een nieuwsgierigheid kon ik al vrij snel een eerste schering opzetten en gaan weven. Afijn, relatief snel want starten met weven =/= snel. Ik deelde het hele proces op Instagram en vat hier samen, voor het mooie overzicht!

eerste_weefsel_1

Ik had me dagenlang verheugd op de komst van mijn weefgetouw maar ik had er helemaal niet aan gedacht om garen te bestellen. Dat maakte de keus dus beperkt zo op zaterdagochtend want het lokale quiltwinkeltje heeft maar een klein kastje met touwtjes. Het werd lichtblauw naaikatoen. Bij gebrek aan een scheringbord bond ik het rond de poten van 2 IKEA kinderstoeltjes. Uitvogelen hoe ik dat goed moest doen was nog best een klus maar het lukte én ik kreeg het op het getouw. Door mijn jongste dochter ook wel de wevermachine genoemd, sweet.

eerste_weefsel_2

Na het rijgen van heel erg veel touwtjes door heel erg veel gaatjes bleek ik een paar foutjes te hebben gemaakt, tweemaal hadden 2 draden zich gekruist. Dat gaf een fout in het weefsel want die 4 draden werden niet mee opgepakt. Het misukte begin heb ik eraf gehaald en aan de muur gehangen, mooi wel mijn eerste stukje weefsel, ha! Gelukkig kon ik de fouten zonder al teveel gedoe herstellen en beginnen aan wat een sjaal moest worden.

eerste_weefsel_3

Ik werd snel beloond met een prachtig kleurverloop! Ik weefde een standaard linnenbinding. De Invicta Colour Scheepjeswol was geen makkelijke wol voor een eerste keer, het weven ging prima maar het was niet erg vergevingsgezind voor mijn beginners-zijkanten. Het was duidelijk zichtbaar, dan weer wat te strak, dan weer wat teveel lusjes. Maar hoe verder ik kwam, hoe meer ik regelmaat ik begon te zien. Het schijnt een kwestie te zijn van een goede werptechniek en oefenen, oefenen, oefenen…

eerste_weefsel_4

Na heerlijk zen rijgen, weven en tegelijkertijd af en toe flink rekenen en uitzoeken kwam ik op de gewenste lengte. Er zou nu -in theorie- een sjaal opgerold aan de voorkant van mijn weefgetouw moeten zitten! Vol spanning haalde ik alles eraf en jawel, EEN SJAAL! Nog wat stijfjes en met beginnersfouten hier en daar maar onmiskenbaar een sjaal. Ik maakte er franjes aan en begon met de wet finish. Eerst ging de sjaal in een lauwwarm waterbad met wat babyshampoo, ik heb het een minuut of 5 voorzichtig door het water gehaald. Daarna liet ik het weefsel nog een kwartier in een badje lauwwarm water met azijn liggen om het wat te verzachten. Een nachtje drogen later et voilà:

eerste_weefsel_5

De nieuwe eigenaresse was er superblij mee, en haar moeder de weefster ook! Ik heb vreselijk veel geleerd van die sjaal. Bijvoorbeeld hoe geweldig weven inderdaad is. En hoeveel erbij komt kijken, veel meer dan een draad door wat andere draadjes halen. Wat het proces voor mij zo uitdagend en interessant maakt, dat zal ik binnenkort eens samenvatten in een blog!

Nu eerste sjaal nr. 2 afmaken: een colsjaal op verzoek van de andere dochter. Het ziet er al veelbelovend uit..

 

Q&A: vragen van Instagram beantwoord

Ik wist niet waar te beginnen dus maak ik het mijzelf makkelijk door te starten met een Q&A! Ik heb de laatste week veel over weven gedeeld op Instagram na de komst van mijn nieuwe weefgetouw. Daarover later meer, maar eerst dus een relaxt lijstje vragen beantwoorden. Om er even in te komen!


‘Mag ik eens komen kijken bij je weefmachine? Nee zonder gekheid; wat zou je ooit willen weven waarvan je nu denkt dat gaat me toch nooit lukken?’ (@miranda_assenberg)
Ja hoor :) Ik zou heel graag een grote, wollen deken weven. Dat vereist breed- en dubbelweven. Ook wil ik een goede (baby)draagdoek maken met de beste kleuren ooit. En transparant lace weaving <3 Maar ook allerlei patronen. Ik moet nog zovéél leren..alles eigenlijk.

‘Neemt zo’n weefgetouw niet ongelooflijk veel plek in?’ (@froeliesjes)
Uhm, eigenlijk wel, en dan heb ik nog een zeer bescheiden maat; 1 meter diep, 1,20 meter breed en 1,20 meter hoog. Het neemt de vloerruimte van een kleine eettafel in en de hoogte van een kast. Maar doordat het een open constructie is vergeef je het haar makkelijker. Als de TV nog in de woonkamer had gestaan (of als ik een kast had gehad, zoals mensen die wel een fatsoenlijke plek hebben voor hun spullen), dan had ik er geen plaats voor gehad. Misschien verhuist ze ooit nog eens naar de zolder, maar dan moet ik daar nog flink opruimen dus dat zal voorlopig wel niet gebeuren haha.

QA_weven_1

‘Vertel, waarom doe je dit?’ (@pvdplaats)
Een weefsel bestaat uit verticale draden waar je horizontale draden doorheen weeft. Het verticale deel heet de schering of ketting. Het horizontale deel is de inslag. Als je weet wat je wil maken kun je je schering en inslag berekenen. Ik had in dit voorbeeld een schering nodig van 106 draden van elk 261 cm lang, allemaal in dezelfde kleur. Nu kun je in theorie ook 106 losse draden knippen maar als je je bedenkt dat een schering al snel uit honderden nog langere draden bestaat én in verschillende kleuren….die hou je liever uit elkaar en op volgorde! Dus wikkel je ze om pinnen die een bepaalde afstand van elkaar hebben, heen en terug, op het einde of begin laat je ze steeds kruisen zodat de draden daar op volgorde blijven, iets wat bij gebruik van kleuren nog eens extra belangrijk is. Je haalt de schering daarna voorzichtig van je scheerbord (die ik nog niet heb vandaar de poor mans versie bestaande uit een plank met xxl-spijkers) om vervolgens de draden 1 voor 1 en in de juiste volgorde door het getouw te rijgen.

‘Wat kan je extra doen met 4 hevels?’ (@breiwerken)
Niet zo heel veel, behalve 4 extra draadjes erdoor rijgen. Maar ik denk dat je harnassen bedoelt. Ik geef het korte antwoord en bewaar het lange antwoord voor een apart blog. Maar samengevat: meer harnassen = meer patroonmogelijkheden! Ook kun je vanaf 4 harnassen dubbelweven. Stel je maximale weefbreedte is 100cm (zoals op de mijne), dan wordt 1 kant van je weefsel dus nooit breder dan dat. Maar er is een manier waarop je een dubbelgevouwen stof kan maken zodat je ineens tot 200cm op je kortste kant weeft!

QA_weven_2

‘Wanneer weef je me een draagdoek?’ (@vroedevrouw)
Tiihii! Zodra ik het aandurf, rechtere zelfkanten maak en wat beter weet wat ik doe qua materialen en kleuren, can’t wait!

‘Word je van weven wel eens zo ongeduldig als ik van naaien? (En zeggen jouw kinderen dan ook ‘oei mam….ga je handwerken? Dan ga ik alvast even naar mijn kamer’)?’ (@bekie_shaky)
Haha nee maar dat heb ik dus wel met de naaimachine, ik word al nerveus als ik dat ding zie staan! Ik heb al een jaar keukengordijnen liggen maar die moeten nog genaaid en ik durf dat dus gewoon niet, om maar een voorbeeld te noemen. Raar want in het verleden heb ik dat wel gedaan. Ik heb gewoon geen controle over dat apparaat.

‘Hoe kwam je op het idee om te gaan weven?’ (@tamara.beek)
Ik kwam eerst weven op een frame tegen, op Pinterest of Instagram. Dat vond ik leuk en ik zocht iets om te doen sinds ik de tv uit de woonkamer had gezet maar mijn hoofd pieker-overuren draaide. Op You Tube zocht ik een bepaalde steek maar vond zo een Britse serie over ambachten, Mastercrafts. In die serie proberen steeds 3 mensen in 6 weken een ambacht te leren zoals smeden, steenhouwen, houtwerken en weven. Na die aflevering wilde ik leren weven op een weefgetouw! Ik weet niet waarom maar dat greep me meteen; het tempo, het technische aspect, de wol, de kleuren, het idee iets te creëren.. Een week later had ik een getouw, want zo rol ik.

Waar heel je het geduld vandaan? Maakt het veel herrie (ivm buren)? Krijg je geen last van je rug?’ (@sarahmasja)
Het voelt niet alsof ik er geduld voor moeten hebben. Ja het is een traag proces, van begin tot einde, en het weven zelf is maar een onderdeel ervan. Maar een beter woord dan proces kan ik ook niet verzinnen. Het voelt niet traag maar bedachtzaam en sommige taken zelfs meditatief. Ik heb dan weer geen geduld voor haken, naaien, koken..
Veel lawaai maakt mijn relatief kleine toestel niet, ik heb alle bewegende onderdelen goed gesmeerd dus piepen en kraken is er sowieso niet bij. Ik kan me niet voorstellen dat ze het horen! Binnenkort zal ik eens een filmpje opnemen tijdens het weven, dan kun je het zelf beoordelen. En nee, geen last van mijn rug, ik heb wel een snel vastzittende nek/schouder en de vorige keer dat ik het getouw inreeg had ik daar ook last van maar ik was er al wat mee opgestaan dus no fair judgement. Hier zie je een korte uitleg over de juiste weefhouding (en haar getouw maakt aanzienlijk meer lawaai dan de mijne).

QA_weven_3

‘Waarom kocht je juist dat weefgetouw en hoeveel kostte je dat?’ (@woldernis)
Omdat het op Marktplaats stond, niet te ver van de route lag die mijn vriend rijdt van zijn huis naar de mijne, het in de auto paste en omdat ze 4 schachten heeft. Veel meer redenen had ik niet want ik ben een leek. Ik betaalde er €150,- voor, inclusief wat losse benodigdheden, en ik heb ook geen idee of dat een redelijk bedrag was. Ik weet wel dat nieuwe dúúr zijn, onder de €1000 vind je niet veel en vanaf daar gaat het erg snel omhoog.
Mijn getouw is ruim 45 jaar oud en van Tilburgse makelij, wat ik toch wel erg leuk vind want dat is mijn vriend zijn stad. Tilburg heeft een rijke weefgeschiedenis en het Textielmuseum daar heeft een knipselmap over het bedrijf dat dit getouw maakte. Zodra ik de gelegenheid heb ga ik daar eens in neuzen!

Mocht je nog vragen hebben, laat ze gerust achter in de reacties. Ik ga even 106 draadjes door 212 gaatjes rijgen!